Raport z wykonania zadania

RAPORT Z WYKONANIA ZADANIA.

Dokonanie raportu z wykonania tego zadania czyli założenia bloga na zajęciach pt. MEDIA W EDUKACJI rozpocząć należałoby od tego, iż na początku zadanie wydawało sie dość "dziwne" i skomplikowane dla nas studentek pedagogiki, które niewiele wspólnego mają z informatyką. Oczywiście obsługa komputerów tudzież innych nowych mediów nie jest nam obca, ale to zadanie na początku wzbudziło różne emocje. Szczególnie jeśli chodzi o fakt, iż na 5 roku studiów gdy jesteśmy skupione na pisaniu pracy magisterskiej, oczekuje się od nas dużego zaangażowania w proces tworzenia interesującego forum. Jednak sprzężenie sił i burza mózgów w naszej grupie pozwoliła na stworzenie naszego bloga, co okazało się w ostateczności ciekawą zabawą, gdyż mogłyśmy nauczyć sie wielu nowych umiejętności np. innowacyjnego korzystania z sieci. Większość z tych umiejętności przydałaby nam sie zapewne wcześniej, ułatwiłaby nam miedzy sobą komunikacje, ale lepiej późno sie czegoś nauczyć niż wcale. Na jednych z początkowych zajęć ustaliłyśmy tematykę naszego bloga oraz po ciężkich debatach wybrałyśmy redaktorkę naszego - która spisała sie zresztą bardzo dobrze. Wymyślenie nazwy bloga również nie było łatwym zadaniem. Chciałyśmy by nazwa ta odnosiła się w pewien sposób do nas, a zarazem była oryginalna. Nazwa KAMINI powstała zatem z połączenia pierwszych liter naszych imion. Po zrobieniu wszystkich wstępnych kroków przeszłyśmy do ustalenia kolejności wpisów na bloga oraz tematykę poszczególnych postów. Początkowo było trudno dobrać tematy postów jednak po pierwszych wpisach poszło juz dość gładko:)
Niezwykle cenna umiejętnością jaką poznałyśmy podczas zajęć było różnorodne korzystanie z serwisu gmail. Do tej pory nasze wykorzystywanie tego portalu ograniczało się zaledwie do posiadania skrzynek pocztowych. Podczas zajęć okazało się, iż istnieje jeszcze wiele ciekawych możliwości jakie oferuje nam gmail. Między innymi tworzenie wspólnego dokumentu – możliwe jest wspólne pisanie podczas gdy każda osoba przebywa w zupełnie innym miejscu. O ile ułatwiłoby to nam pracę nad wszelkimi wspólnie tworzonymi projektami podczas poprzednich 4 lata studiowania! Tym bardziej na studiach niestacjonarnych, kiedy to prawie wszyscy studenci są rozsiani po całej Polsce. Jaki jest wniosek z tego przemyślenie? Może warto wkomponować ten przedmiot zdecydowanie szybciej w cały tok studiów pedagogicznych?
Na naszym blogu poruszałyśmy różne tematy jednak skupiałyśmy się wokół wpływu mediów na najmłodszych odbiorców. Zamieszczanie spotów wymagało od nas pogłębienia wiedzy w tej dziedzinie, należało sięgnąć do odpowiednich prac naukowych skupiających się na danym problemie. Tak więc prowadzenie bloga nie okazało się jałowym, pozbawionym sensu zajęciem lecz przyniosło konkretne efekty nie tylko w widocznej postaci jaką można obserwować na blogu, lecz także w postaci wiedzy, o którą my jesteśmy bogatsze. Dzięki tym zajęciom nabyłyśmy nowych umiejętności, które z pewnością przydadzą nam się w przyszłości. Jedynym minusem tych zajęć było to, że odbywały się one na ostatnim roku, a powinny na pierwszym.

Porównanie : portale, serwisy dziennikarstwa obywatelskiego i niezalezne serwisy informacyjne

Porównując portale, serwisy dziennikarstwa obywatelskiego i niezależne serwisy informacyjne doszłyśmy do wniosku, iż tematyka poruszana na portalach internetowych jest różnorodna, przeznaczona jest dla wszechstronnego grona odbiorców. Znajdziemy tam informacje dotyczące zarówno wydarzeń ze świata i kraju a także wiadomości dotyczące wszelakiego rodzaju rozrywki ( plotki z życia gwiazd, co zrobić, aby mieć piękny biust, jak rzucić palenie, kiedy będzie koniec świata itp.) . W porównaniu do powyższego tematyka serwisów dziennikarstwa obywatelskiego jest bardziej szczegółowa i dotyczy bieżących wydarzeń. Ze względu na ogólną możliwość wypowiedzi na serwisach zamieszczane tam informacje trudno zweryfikować. Wypowiedzi często są subiektywne i nie muszą być zgodne z rzeczywistością. Odnosząc się do niezależnych serwisów informacyjnych zauważamy, iż poruszana tam tematyka jest bardzo wąska i każdy z serwisów tworzony jest pod kątem ograniczonego kręgu odbiorców, który jest szczególnie zainteresowany danym zagadnieniem ( globalizacja, polityka).

Według nas twórcy niezależnych serwisów informacyjnych kierują się pewną ideologią w ich tworzeniu. Natomiast portale internetowe tworzone są głównie w celach zarobkowych.
Jeżeli chodzi o odbiorców to portale internetowe oraz serwisy dziennikarstwa obywatelskiego są kierowane do szerokiej grupy odbiorców, ponieważ jak już wspominałyśmy poruszają wiele zagadnień. Natomiast niezależne serwisy informacyjne zrzeszają grupę odbiorców zainteresowanych specyficznym tematem.

Wpływ agresji oglądanej w środkach masowego przekazu na dzieci.

Równoznaczny wpływ na dziecko wywiera obserwacja zarówno brutalnego zachowania osoby dorosłej jak również agresja oglądana w środkach masowego przekazu. W badaniach prowadzonych przez lata stwierdzono że, im bardziej brutalne filmy człowiek ogląda będąc dzieckiem, tym częściej jako nastolatek lub dorosły posługuje się przemocą. W jednym z wielu badań proszono nastolatków, aby przypomnieli sobie, jakie filmy i w jakiej częstotliwości oglądali w dzieciństwie. Następnym etapem przeprowadzonego badania była ocena wymienionych filmów pod względem prezentowanej w nich przemocy przez kompetentnych sędziów. Natomiast nauczyciele i rówieśnicy wystawiali niezależne opinie objętym badaniami nastolatkom, głównie pod kątem przejawianych przez nich postaw agresywnych. W wyniku stwierdzono nie tylko istnienie wysokiej korelacji między liczbą oglądanych brutalnych filmów a skłonnością do zachowań agresywnych, ale stwierdzono również, że wraz z upływem lat badanego korelacja ta staje się silniejsza. Dane zebrane z przeprowadzonego badania nie dowodzą jednak z całą pewnością, że oglądanie filmów z aktami przemocy powoduje, że z dziecka wyrasta agresywny nastolatek.

W jednym z wcześniejszych eksperymentów prowadzący badanie Robert Liebert i Robert Baron (1972) pokazywali dzieciom „Niedotykalnych” (popularny w latach 60 i 70 serial kryminalny wyróżniający się szczególnym spiętrzeniem aktów przemocy).

• Grupa kontrolna oglądała przez taki sam czas pasjonującą, lecz pozbawioną elementów agresji relację z wydarzeń sportowych.
• Następnie każdemu dziecku pozwolono w oddzielnym pomieszczeniu bawić się z inną grupą rówieśników.
• Dzieci, które oglądały „Niedotykalnych”, wykazywały względem swoich kolegów więcej agresji niż dzieci, które widziały program sportowy.

Na przykładzie innego eksperymentu (Josephson 1987) stwierdzono, że oglądanie brutalnych scen wywiera największy wpływ na dzieci mające skłonności do okazywania agresji. W toku tego badania podzielono dzieci na dwie grupy.

• Jednej grupie wyświetlono film o akcji policjantów z aktami przemocy, natomiast drugiej grupie film o rajdzie rowerowym bez aktów przemocy.
• Później pozwolono im grać w hokej pokojowy.

Okazało się, że więcej agresywnych napaści podejmowały podczas gry dzieci, które poprzednio zostały przez swoich nauczycieli ocenione jako wskazujące znaczne nasilenie postaw agresywnych. Wspomniane dzieci znacznie częściej niż ich rówieśnicy, którzy oglądali film policyjny, lecz zostali scharakteryzowani przez nauczycieli jako nieagresywni, lub którzy zostali scharakteryzowani przez nauczycieli jako agresywni, lecz oglądali zawody sportowe, dopuszczały się aktów agresji, częściej uderzały przeciwników kijami, popychały i były krzykliwe. Nasuwa się przypuszczenie, iż oglądanie scen przemocy jest odbierane jako przyzwolenie na wyrażanie własnej agresji. Eksperyment przeprowadzony przez Josephsona wskazuje jednocześnie, że dzieci, które nie okazywały przedtem postaw agresywnych, nie uczą się przemocy po obejrzeniu jednego brutalnego filmu. Ostatnie stwierdzenie może sugerować, że nieagresywne dzieci oglądając przez dłuższy czas akty przemocy zmienią się i zaczną prezentować zachowania agresywne. Istnienie takiej zależności wykazały badania przeprowadzone przez Leyensa(1975) oraz Parke(1977). Oddzielnym grupom dzieci pokazywano brutalne filmy przez różne okresy. Większość dzieci, nawet nie przejawiających poprzednio tendencji agresywnych, pod wpływem długotrwałego kontaktu z aktami przemocy poprzez ekran telewizyjny, zaczęła wykazywać nasilone tendencje agresywne. Grupa tych dzieci została porównana z analogiczną grupą kontrolną, której w czasie zarezerwowanym na oglądanie filmów nie wyświetlano scen przemocy.

Źródło: Psychologia Społeczna – serce i umysł, E.Aronson, T. D. Wilson, str. 512-513